img-20180228-5a968be2763f5

مذاکره و مشورت؛ موضوع مشترکی که هم معضل والدین است و هم از مسائلی است که نوجوانان نیز از والدین شکایت دارند.

قبل از وارد شدن به بحث به دو نکته باید اشاره کنم.

١) مشورت با مشاوره تفاوت فاحشی دارد.

مشورت، دانستن نظر فرد دیگر درمورد یک مسئله‌ایست که برای تصمیم گیری در مورد آن شک به دو هستید و می‌تواند در مورد فرد دیگری هم باشد.

ولی مشاوره، یک رابطه یاری رسان و عمیق دو نفره است، تا مراجع بتواند دید روشن‌تری نسبت به مسایل خود پیدا نموده جایگاه خود و دیگران و نیز عوامل محیطی و اجتماعی را در مورد مسایل خود درک کند و با شناخت و استفاده از قابلیت‌ها و توانمندی‌های خود به حل مسایلش بپردازد. (مشاوره جامع‌تر از مشورت، راهنمایی و روانشناسی می‌باشد)

٢) قدم اول در انجام یک مذاکره و مشورت موفق، روشن بودن سطح مسئولیت و نقش هر فرد در خانواده است.

 تصمیم گیری نهایی درباره مسائل مورد مذاکره و مشورت، بعهده مسئول آن حیطه از خانواده است؛ در خانواده‌هایی که این سطوح مشخص نیست بهم‌ریختگی‌های زیادی دیده می‌شود و موجب این می‌شود که همه ناراضی باشند …

 مثلا نوجوان انتظار دارد پدر و مادر درباره فرزندآوری نظر او را اعمال کند !!! (دخالت در حیطه زوجین)

یا در مورد خرید ماشین، نوع سفر و مخارجی از این قبیل … (حیطه مالی)

و این نارضایتی دو طرفه، صرفا بخاطر غفلت از سطوح و حیطه مسئولیت است. فرزندان باید بدانند که در حیطه‌های دیگر فقط می‌توانند نظر بدهند؛ نه مطالبه‌گر باشند و نه انتظار نابجا داشته باشند.

حیطه قدرت تصمیم گیری دقیقا همان حیطه مسئولیت است و اگر از خانواده هایی هستید که در خصوص سطوح مسئولیتی، شناخت و توافق ندارید، توصیه می‌کنم هر چه سریع‌تر به فکر سروسامان دادن به آن باشید و با اطمینان می‌گویم که بین۴۰ تا ٥۰ درصد مشکلات و بی‌برنامگی، جسارت‌ها، دخالت‌ها و بی‌مسئولیتی‌های افراد، برطرف خواهند شد.

بوئن، نظریه پرداز خانواده، معتقد است که تمام مشکلات خانواده‌ها، چه درون خانواده چه بین خانواده‌ها، بعلت آشفتگی یا خشکی بیش از حد مرزهای نامرئی بین حیطه‌ها و زیر منظومه‌های خانوادگی می‌باشد.

لطفا خانواده خود را در این خصوص بررسی کنید. در فرصت بعدی مشخصا به موضوع مذاکره و مشورت با نوجوانان می‌پردازم.

یک دیدگاه بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی با * نشان گذاری شده اند